نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 10
  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal

    "جدول تناوبی"

    جدول تناوبی عنصر های شیمیایی​

    نمایش جدولی عنصر های شیمیایی بر پایهٔ عدد اتمی، آرایش الکترونی و ویژگی‌های شیمیایی آن‌ها است. ترتیب جایگیری عنصرها در این جدول از عدد اتمی (شمار پروتون‌های) کمتر به سوی عدد اتمی بالاتر است. شکل استاندارد این جدول ۱۸ × ۷ است؛ عنصرهای اصلی در بالا و دو ردیف کوچکتر از عنصرها در پایین جای دارد. می‌توان این جدول را به چهار مستطیل شکست، این چهار بلوک مستطیلی عبارتند از:بلوک اس در سمت چپ،بلوک پی در راست، بلوک دی (فلزات واسطه) در وسط و بلوک اف (فلزات واسطه داخلی) در پایین. ردیف‌های این جدول، دوره و ستون‌های آن، گروه های جدول تناوبی نام دارند. همچنین گاهی برخی از این گروه‌ها نام‌های ویژه‌ای دارند. برای نمونه گروه هالوژن ها و گاز های نجیب از آن جمله‌اند. هدف از ساخت جدول تناوبی، چه به شکل مستطیلی و چه به شکل‌های دیگر، بررسی بهتر ویژگی‌های شیمیایی عنصرها بوده است. این جدول، کاربرد زیادی در دانش شیمی و پردازش رفتار عنصرها دارد.

    جدول تناوبی با نام دیمیتری مندلیف شناخته شده است، با اینکه پیشروان دیگری پیش از او وجود داشته‌اند. او این جدول را در سال ۱۸۶۹ منتشر کرد. این، نخستین جدولی بود که به این گستردگی مرتب شده بود. مندلیف این جدول را تهیه کرد تا ویژگی‌های دوره‌ای آنچه که بعدها «عنصر» نام گرفت را بهتر نشان دهد. وی توانسته بود برخی ویژگی‌های عنصر هایی که هنوز کشف نشده بود را پیش‌بینی کند و جای آن‌ها را خالی گذاشته بود. کم‌کم با پیشرفت دانش، عنصرهای تازه‌ای شناسایی شد و جای خالی عنصرها در جدول پُر شد. با شناسایی عنصرهای نو و گسترش شبیه‌سازی‌های نظری دربارهٔ رفتار شیمیایی مواد، جدول آن روز مندلیف بسیار گسترده‌تر شده است.

    همهٔ عنصر های شیمیایی از عدد اتمی ۱ (هیدروژن) تا ۱۱۸ (آن ان اکتیوم) شناسایی یا ساخته شده‌اند. دانشمندان هنوز به دنبال ساخت عنصرهای پس از آن ان اکتیوم هستند و البته این پرسش را پیش رو دارند که عنصرهای تازه‌تر چگونه جدول را اصلاح خواهند کرد. همچنین ایزوتوپ های پرتوزا بسیاری هم در آزمایشگاه ساخته شده است
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  2. Top | #2

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    روش دسته بندی جدول تناوبی

    عناصر در جدول تناوبی به صورت عمودی در دوره‌های ۱ تا ۷ و به صورت افقی در گروه‌های ۱ تا ۱۸ دسته‌بندی می‌شوند. هم‌چنین دسته‌بندی دیگری بر اساس لایهٔ الکترونی در حال پر شدن وجود دارد که بر اساس آن، عناصر در بلوک‌های s و p و d و f قرار می‌گیرند.

    گروه:
    یک گروه یا خانواده، یک ستون عمودی از جدول تناوبی است. عنصرهای یک گروه معمولاً ویژگی‌های نزدیک به هم بیشتری نسبت به عنصرهای یک دوره یا بلوک دارند. دانش مکانیک کوانتوم که دربارهٔ ساختار اتمی پژوهش می‌کند، نشان می‌دهد که چون عنصرهای موجود در یک گروه همگی از آرایش الکترونی یکسانی در لایه آخر الکترونی برخوردارند؛
    بنابراین ویژگی‌های شیمیایی مشابهی از خود نشان می‌دهند و هرچه عدد اتمی آن‌ها بالاتر می‌رود، این مشابهت‌ها افزایش پیدا می‌کند. با این حال گاهی در بلوک d و f همانندی‌های عنصرهای یک دوره به اندازهٔ همانندی‌ها در یک گروه مهم هستند. به همانندی (شباهت) در یک دوره، همانندی افقی و در یک گروه، همانندی عمودی گفته می‌شود.
    بر اساس یک قرارداد جهانی، گروه‌ها از ۱ تا ۱۸ شماره‌گذاری شده‌اند که گروه شمارهٔ یک را نخستین گروه از چپ (فلز های قلیایی) و آخرین گروه را گروه نخست از راست (گاز های نجیب) در نظر گرفته‌اند. در گذشته، شمارهٔ گروه‌ها را با عددهای رومی نشان می‌دادند. همچنین در آمریکا برای گروه‌های بلوک اس و پی یک حرف A و برای عنصرهای بلوک دی یک حرف B در کنار شمارهٔ رومی گروه می‌گذاشتند. برای نمونه گروه چهار به صورت IVB و گروه چهاردهم (یا عنصرهای گروه کربن) به صورت IVA نمایش داده می‌شد. در اروپا هم همین روش به کار می‌رفت، با این تفاوت که حرف A برای گروه‌های پیش از گروه 10 و حرف B برای عنصرهای گروه ۱۰ و گروه‌های پس از آن بکار می‌رفت. در سال ۱۹۸۸ آیوپاک سامانهٔ نام‌گذاری تازه‌ای را پیشنهاد کرد و روش‌های پیشین همگی فراموش شد.
    ویژگی‌های عنصرهای یک گروه مانند شعاع اتمی،انرژی یونش و الکترون دوستی مشابه یکدیگر هستند. از بالا به پایین، شعاع اتمی عنصرها افزایش می‌یابد، در نتیجه الکترون‌های لایهٔ آخر در فاصلهٔ دورتری از هسته جای می‌گیرند، چون ترازهای انرژی بیشتری پُر شده‌اند. از بالا به پایین، انرژی یونش کاهش می‌یابد. چون الکترون‌ها کمتر به هسته پیوند خورده‌اند و آسان‌تر می‌توان آن‌ها را جدا کرد. با تحلیل مشابه، از بالا به پایین الکترون‌دوستی عنصرها کاهش می‌یابد. چون فاصلهٔ میان الکترون‌های لایهٔ آخر و هسته افزایش می‌یابد.البته در این میان استثناهایی هم وجود دارد. برای نمونه در گروه 11 الکترون‌دوستی از بالا به پایین افزایش می‌یابد.

    دوره:
    یک دوره در جدول تناوبی، یک ردیف افقی از این جدول است. با اینکه عنصرها در یک گروه همانندی‌های بسیاری دارند، اما بخش‌هایی از دوره‌ها هستند که از اهمیتی بیش از گروه‌ها برخوردارند. مانند بلوک F، جایی که لانتانیدها و آکتینیدها دو مجموعهٔ افقی از عنصرهای جدول را می‌سازند.
    عنصرها در یک دوره همانندی‌هایی از لحاظ شعاع اتمی، انرژی یونش، الکترون‌دوستی و الکترون خواهی(مقدار انرژی آزاد شده هنگامی که یک الکترون به یک مولکول یا اتم خنثی افزوده می‌شود) از خود نشان می‌دهند. در یک دوره از چپ به راست، شعاع اتمی کاهش می‌یابد. این پدیده، به این دلیل است که با افزایش عدد اتمی در یک دوره، شمار لایه‌های الکترونی ثابت است، اما شمار پروتون‌ها افزایش می‌یابد. برای همین الکترون‌ها بیشتر به سوی هسته کشیده می‌شوند.کاهش شعاع اتمی باعث افزایش انرژی یونش می‌شود (از چپ به راست). هرچه پیوندها در یک عنصر محکم‌تر باشد، انرژی بیشتری هم برای جداسازی یک الکترون نیاز است. الکترون دوستی مانند انرژی یونش رفتار می‌کند و از چپ به راست افزایش می‌یابد. چون کشش هسته بر روی الکترون‌ها افزایش می‌یابد. همچنین مقدار الکترون‌خواهی هم در طول یک دوره اندکی تغییر می‌کند. فلزها (عنصرهای سمت چپ دوره) معمولاً نسبت به نافلزها (سمت راست دوره) الکترون‌خواهی پایین‌تری دارند. این قانون برای گازهای نجیب برقرار نیست.

    بلوک:
    چون لایهٔ آخر الکترونی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، جدول تناوبی به بخش‌هایی وابسته به این لایه‌های الکترونی تقسیم شده است. به هر یک از این بخش‌ها یک بلوک می‌گویند.
    بلوک اس دربردارندهٔ دو گروه نخست جدول (فلزهای قلیایی و قلیایی خاکی) و دو عنصر هیدروژن و هلیم است.
    بلوک پی دربردارندهٔ شش گروه آخر جدول، گروه‌های ۱۳ تا ۱۸ آیوپاک (۳A تا ۸A در نامگذاری آمریکایی) است.
    همهٔ شبه فلزات و نافلزها در این بلوک جای می‌گیرند.
    بلوک دی دربردارندهٔ گروه‌های ۳ تا ۱۲ آیوپاک (۳B تا ۸B در نامگذاری آمریکایی) و همهٔ فلزات واسطه است.
    بلوک اف که بیشتر در پایین بدنهٔ اصلی جدول جای می‌گیرد دربردارندهٔ لانتانیدها و اکتینیدها است.



    دیگرقراردادها:
    در نمایش جدول تناوبی، لانتانیدها و اکتینیدها بیشتر به صورت دو ردیف اضافی در زیر بدنهٔ اصلی جدول گذاشته می‌شوند. همچنین در این نمایش، دو تک‌خانه از بدنهٔ اصلی جدول به یکی از عنصرهای این دو مجموعه اختصاص داده می‌شود. برای نمونه، یکی از عنصرهای لانتانیوم یا لوتسیم (برای لانتانیدها) و اکتینیم یا لارنسیم (برای اکتینیدها) را بر می‌گزینند و آن‌ها را به ترتیب در یک تک‌خانه میان باریم و هافنیم ، و رادیم و رادرفوردیم می‌گذارند. در دیگر جدول‌ها، دو مجموعهٔ لانتانیدها و اکتینیدها به صورت دو ردیف (دوره) در میانهٔ بدنهٔ اصلی جدول جای داده می‌شود.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  3. Top | #3

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    دیمیتری مندلیف:
    دمیتری ایوانویچ مِندِلیف (به روسی: Дмитрий Иванович Менделеев)، شیمیدان معروف اهل روسیه است. وی پایه‌گذار جدول تناوبی عنصر های شیمیایی موسوم به «جدول مندلیف» است، او بوسیله این جدول توانست وجود تعداد زیادی از عناصر کشف نشده را پیش‌بینی نماید. لازم به ذکر است که وی ترتیب قرار گرفتن عناصر را در جدول بر پایه افزایش تدریجی جرم اتمی در یک ردیف (تناوب) قرار داد تا به این وسیله خواص شیمیایی عناصر بصورت گروهی عمودی تکرار شود.



    دانش شیمی:
    شیمی یکی ازدانش های بنیادین است که به مطالعه و بررسی ساختار،خواص،ترکیبات،دگرگو نی ماده می‌پردازد. گسترهٔ زیاد این دانش باعث شده است تا تعریف یکپارچه برای آن مشکل گردد.

    عنصر های شیمیایی:
    عنصر شیمیایی، در دانش شیمی به ماده‌ای گفته می‌شود که اتم های آن تعداد پروتن های برابر در هسته ی خود داشته باشند.
    گاهی نیز برای سادگی، به عنصر شیمیایی صرفاً عنصر گفته می‌شود. ویژگی‌های شیمیایی اتم‌های یک عنصر توسط ساختار الکترونی آنها تعیین می‌شود که آن نیز به تعداد پروتون‌های هسته آن اتم وابسته است.

    عدد اتمی (Z):
    اصطلاحی است که در شیمی و فیزیک برای بیان تعداد پروتن های موجود درهسته اتم به کار می‌رود. این اصطلاح نخستین بار توسط ارنست رادفورد کشف و سپس به کار رفته است.

    آرایش الکترونی:
    نحوه چینش الکترون‌ها در اوربیتال‌ها اطراف هسته اتم را نشان می‌دهد؛ و شیوه پر شدن زیر لایه‌ها به ترتیب زیر است:


    ۱s 2s ۲p 3s ۳p 4s ۳d 4p ۵s 4d ۵p 6s ۴f 5d ۶p 7s ۵f 6d ۷p


    در s حداکثر ۲ الکترون در p حداکثر ۶ الکترون در d حداکثر ۱۰ و در f حداکثر ۱۴ الکترون قرار می‌گیرد. به طور مثال آرایش الکترونی گالیوم که ۳۱ الکترون دارد به صورت زیر نوشته می‌شود:


    ۱s(۲)۲s(۲)۲p(۶)۳s(۲)۳p(۶)۴s(۲)۳d(۱۰ )۴p(۱)


    که البته به صورت مرتب شده و به شکل زیر نوشته می‌شود:


    ۱s(۲)۲s(۲)۲p(۶)۳s(۲)۳p(۶)۳D(۱۰)۴s(۲ )۴p(۱)



    آرایش الکترونی:
    آرایش الکترونی عنصرهای جدول، الگویی تکرار شونده دارند. الکترون‌ها در هر عنصر، مجموعه‌ای از لایه ها الکترونی را پُر می‌کند. هر لایهٔ الکترونی از یک یا چند زیرلایه ساخته شده است که به آن‌ها لایه‌های s و p و d و f و g گفته می‌شود. هر چه عدد اتمی یک عنصر افزایش یابد، لایه‌ها و زیرلایه‌های الکترونی بیشتری در آن عنصر پُر می‌شود. این لایه‌ها بر پایهٔ اصل آفبا یا قانون تراز انرژی پر می‌شوند (همانند نموداری که کشیده شده است). برای نمونه، آرایش الکترونی نئون با عدد اتمی ۱۰ عبارت است از: 1s2 2s2 2p6 که دو الکترون در لایهٔ نخست و هشت الکترون در لایهٔ دوم (دو تا در زیرلایهٔ s و شش تا در زیرلایهٔ p) جای می‌گیرد. برای نمونه، فلزهای قلیایی و عنصر هیدروژن، همگی تنها یک الکترون در لایهٔ اس دارند.
    ویژگی‌های یک عنصر بیشتر به آرایش الکترونی آن عنصر وابسته است. درنتیجه، چون آرایش الکترونی عنصرها در جدول از نظم روشنی پیروی می‌کند، می‌توان برخی رفتارهای فیزیکی و شیمیایی عنصرها در جدول را پیش‌بینی کرد. در نمودار سمت راست، به برخی از این رفتارها اشاره شده است. پیش از آنکه نیلزبور نظریه خود پیرامون آرایش الکترونی را مطرح کند، از روی این ویژگی پله‌کانی عنصرها، جای برخی از عنصرها در جدول پیش بینی شده بود.

    شعاع اتمی:
    اندازه‌گیری شعاع اتمی یک اتم به صورت مجزا امکان‌پذیر نیست؛ ولی می‌توان با اندازه‌گیری فاصلهٔ میان هسته‌های دو اتم که با هم پیوند دارند، شعاع اتمی آن‌ها را به دست آورد. برای نمونه، هنگامی که دو اتم یک عنصر با یکدیگر پیوند دارند، شعاع اتمی هر یک از آن‌ها نصف طول پیوند دو اتم است. هرچند که این مقدار در پیوندهای مختلف، اندکی متفاوت است؛ ولی می‌توان یک میانگین را برای شعاع اتمی در نظر گرفت. به طور کلی، با حرکت به سمت چپ و پایین جدول تناوبی، شعاع اتمی افزایش می‌یابد. این تغییر شعاع اتمی و در کنار آن تغییر در ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی عنصرها را می‌توان با کمک نظریه‌های اتمی دربارهٔ لایه‌های الکترونی توضیح داد. این تغییرها شاهدی بر درستی نظریه کوانتوم است.
    عناصر واسطه از الگوی کلی تغییرات شعاع اتمی پیروی نمی‌کنند. در آغاز پر شدن لایهٔ d شعاع اتمی کاهش می‌یابد که نرخ آن از نرخ کاهش عناصر گروه ۲ نسبت به گروه ۱ بسیار کمتر است؛ ولی در اتم‌های انتهایی، روند افزایشی وجود دارد.

    انرژی یونش:
    نخستین انرژی یونش، انرژی لازم برای جدا کردن سست‌ترین الکترون از یک اتم خنثی در حالت گازی است. دومین انرژی یونش، انرژی مورد نیاز برای جدا کردن دومین الکترون از یک اتم است. انرژی‌های یونش مراتب بالاتر نیز به همین ترتیب تعریف می‌شوند. برای یک اتم مشخص، با افزایش درجهٔ یونش، انرژی‌های یونش متعاقب هم افزایش می‌یابند. بر الکترون‌های لایه‌های نزدیک‌تر به هسته، نیروی جاذبهٔ الکترواستاتیک بیشتری اعمال می‌شود؛ بنابراین انرژی مورد نیاز برای جداسازی آن‌ها نیز بیشتر است. انرژی یونش با حرکت به سمت بالا و راست جدول تناوبی، افزایش می‌یابد.
    در هر دورهٔ جدول، دو پرش بزرگ دیده می‌شود. یک پرش در گذر از گاز نجیب به فلز قلیایی بعدی است. پرش دوم که کوچکتر است، پیش از گروه ۱۳ رخ می‌دهد. در هر دو حالت، ابتدا آخرین لایهٔ آرایش الکترونی پر شده و سپس الکترون بعدی در لایهٔ جدید قرار می‌گیرد؛ بنابراین انرژی مورد نیاز برای جدا کردن آن، بسیار کمتر خواهد بود. چنین رخدادی در انرژی‌های یونش متوالی یک عنصر نیز مشاهده می‌شود. هنگامی که همهٔ الکترون‌های یک لایه جدا شوند، انرژی یونش بعدی به شدت افزایش می‌یابد.:

    الکترونگاتیوی:
    الکترونگاتیوی،تمایل یک اتم به جذب الکترون است که به دو عامل عدد اتمی و فاصلهٔ الکترون‌های لایهٔ آخر آن اتم با هسته وابسته است. این ویژگی در سال ۱۹۳۲ توسط لینوس پاولینگ پیشنهاد شد. الکترونگاتیوی با حرکت به سمت بالا و راست جدول تناوبی، افزایش می‌یابد.فلوئور بیشترین و سزیم کمترین میزان الکترونگاتیوی را در میان عناصری که در طبیعت یافت می‌شوند، دارا هستند.
    استثناهایی در تغییرات تناوبی الکترونگاتیوی مشاهده می‌شوند. الکترونگاتیوی عناصر گروه ۱۳ و ۱۴ در دورهٔ چهارم بیشتر از دورهٔ سوم است که دلیل آن، پر شدن لایهٔ d (که درونی‌تر است) و کمتر شدن شعاع اتمی است. استثنای دیگر، بالا بودن غیرعادی الکترونگاتیوی سرب در مقایسه با عناصر پیرامونش است که به نظر می‌رسد به دلیل اشکال در تحلیل داده‌ها باشد.روش‌های محاسباتی دیگر، متفاوت با آنچه مورد استفاده پاولینگ بوده، نشان می‌دهند که این عناصر دارای رفتار دوره‌ای طبیعی هستند.
    تفاوت الکترونگاتیوی میان دو اتم که پیوندی را تشکیل می‌دهند، میزان خصلت یونی آن پیوند را نشان می‌دهد. هرچه این تفاوت بیشتر باشد، پیوند دو اتم قطبی‌تر است. برای نمونه، در پیوند میان نافلزها که تفاوت الکترونگاتیوی اندک است، پیوند کووالانسی با قطبیت کم یا غیر قطبی است؛ ولی پیوند میان یک فلز و یک نافلز به دلیل تفاوت قابل توجه الکترونگاتیوی دو اتم، از نوع پیوند یونی است. معیار الکترونگاتیوی چندان دقیق نیست. زیرا دو اتم ممکن است به شکل‌های گوناگونی با یکدیگر پیوند داشته‌باشند. (برای نمونه الکترونگاتیوی فسفر در دو ترکیب PF3 و PF5 با یکدیگر متفاوت است)

    الکترون خواهی:
    الکترون‌خواهی، انرژی واکنش افزوده شدن یک الکترون به یک اتم در حالت گازی و تبدیل اتم خنثی به یون منفی است. برای بیشتر عناصر، این فرایند با آزاد شدن انرژی همراه است و در نتیجه، مقدار الکترون‌خواهی برای نخستین الکترون، مقداری منفی است. تنها الکترون‌خواهی فلزات قلیایی خاکی (گروه ۲)، گروه‌های ۷ و ۱۲ و گازهای نجیب (گروه ۱۸) مثبت است. (در واقع، برای این عناصر مقدار تجربی الکترون‌خواهی اندازه‌گیری نشده‌است) دلیل این رخداد، پر بودن (مانند گروه ۲، ۱۲ و ۱۸) یا نیمه‌پر بودن آخرین لایهٔ آرایش الکترونی این عناصر (مانند گروه ۷) است. الکترون‌خواهی عناصر گروه ۱۵ نیز به دلیل نیمه‌پر بودن لایهٔ p کمتر از گروه‌های مجاور است. در هر دوره، بیشترین الکترون‌خواهی منفی مربوط به گروه هالوژن‌ها است. کلر بیشترین مقدار الکترون‌خواهی را در میان عناصر جدول تناوبی دارد.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  4. Top | #4

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    انرژی یونش:
    مقدار انرژی لازم برای جدا کردن یک الکترون از یک اتم در حالت گازی و تبدیل آن به یون مثبت (کاتیون) در حالت گازی را انرژی یونش یا یونیزاسیون می‌گویند که اولین انرژی یونش است. اگر دومین الکترون از اتم جدا شود، انرژی یونش دوم گویند. به همین صورت سومین، چهارمین، و... انرژی یونش تعریف می‌شود. عوامل مؤثر بر مقدار انرژی یونش عبارت‌اند از: ۱- عددکوانتومی اصلی (n)
    ۲- بار مؤثر هسته (B)

    انرزی نخستین یونش کمتر از انرژی یونش بعدی است و به همین صورت تا آخر.

    الکترونگاتیوی:
    الکترونگاتیوی یا الکترونگاتیویته یک اتم میزان تمایل نسبی آن اتم برای کشیدن جفت الکترون به سمت هسته خود است.

    جفت الکترون:
    جفت‌الکترون دو الکترون از یک اوربیتال یکسان با اسپین وارون یکدیگر هستند. این مفهوم در سال ۱۹۱۶ میلادی (۱۲۹۵ خورشیدی) به وسیله گیلبرت لوییس بیان گردید؛ از این‌رو آن‌را جفت لوییس نیز می‌نامند.

    شعاع اتمی:
    شعاع اتمی یک عنصر شیمیایی معیاری برای اندازه‌گیری اندازهٔ اتم است که عموماً فاصلهٔ میانگین هسته تا مرز ابر الکترونی در نظر گرفته می‌شود.الکترون ها در محدوده‌هایی حرکت می‌کنند که شبیه ابر به نظر می‌رسد. همین نشان دهندهٔ دشواری اندازه‌گیری شعاع اتمی خواهد بود، زیرا این مرز مشخص نیست. از این رو تعاریف متفاوتی از شعاع اتمی وجود دارد که سه مورد پراستفادهٔ آن عبارتند ازشعاع واندروالسی،شعاع یونی و شعاع کووالانسی. بسته به تعریف، این عبارت می‌تواند در مورد اتم‌های منفرد، اتم‌های ماده چگال، مولکول‌های دارای پیوند کووالانسی، مولکول‌های یونیذه شده یا برانگیخته بکار رود و اندازهٔ آن می‌تواند بطور تجربی اندازه‌گیری شود یا توسط مدل‌های نظری محاسبه شود.
    طبق بیشتر تعاریف شعاع اتمی بین ۳۰ تا ۳۰۰ پیکومتر (۰/۳ تا ۳ آنگستروم) است. این بدین معنی‌ست که شعاع اتم بیش از ۱۰هزار برابر بزرگتر از هسته اتم (۱ تا ۱۰فمتومتر) و ۱۰۰۰ برابر کوچکتر از طول موج نور مرئی (۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر) است.
    -شعاع واندروالسی:
    شعاع‌های واندروالس نمایانگر کوتاه‌ترین فاصله ممکن بین اتم های است که بین آنها پیوند شیمیایی وجود ندارد. این فاصله مقداری است که در آن، نیروهای جاذبه ضعیف بین اتم‌ها، با نیروی دافعه بین پوسته‌های الکترونی، به تعادل رسیده‌اند.
    -شعاع یونی:
    یونهای مثبت ( کاتیونها ) : وقتی اتمها الکترون از دست داده و به یون مثبت تبدیل می شوند شعاع کاتیون تشکیل شده نسبت به شعاع اتمی شان کوچکتر می شود.
    یونهای منفی ( آنیونها ) : وقتی اتمهای نافلز الکترون گرفته و آن را به لایه بیرونی خود اضافه می کنند، شعاع آنیون حاصل از شعاع اتم نافلز بزرگ تر می شود.
    -شعاع کووالانسی:
    در حقیقت شعاع کووالانسی همان شعاع اتمی است.
    برای اندازه‌گیری شعاع اتم، اندازه‌گیری فاصله بین هسته‌های دو اتم که باهم پیوند کووالانسی تشکیل داده‌اند امکان‌پذیر می‌باشد. با تقسیم کردن طول پیوند بر عدد ۲، شعاع اتمی که شعاع کووالانسی هم نامیده می‌شود بدست می‌آید.

    الکترون خواهی:
    مقدار انرژی که در فرایند افزایش یک الکترون به یک اتم منفرد گازی شکل در حالت پایه مبادله می‌شود، اولین الکترون خواهی آن اتم می‌نامند.

    شبه فلزات:
    شبه‌فلز عنوانی برای طبقه‌بندی عناصر شیمایی است که به عناصری اطلاق می‌گردد که خواصشان میان فلز و نافلز است.
    تعریف معینی برای شبه‌فلزها وجود ندارد اما دو خاصیت زیر مشخصه آنها است:



    *شبه‌فلزها معمولاً به شکل اکسید های آمفوتر یافت می‌شوند.
    *شبه‌فلزها معمولاً نیمه رسانا هستند.

    نافلزها:
    نافلزها گروهی از عناصر شیمی هستند. در جدول تناوبی عناصر فلز، نافلز و یا شبه فلز هستند.
    نافلزات عبارتند از:



    هیدروژن (H)
    در گروه ۱۴: کربن (C)
    در گروه ۱۵:نیتروژن (N)،فسفر (P)
    در گروه ۱۶: اکسیژن (O)، گوگرد (S)، سلنیوم (Se)
    در گروه ۱۷: هالوژن ها
    در گروه ۱۸ : گاز های نجیب
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  5. Top | #5

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    گروه‌هایی که فلزهای واسطه را دربردارند

    بر پایه تعریف آیوپاک، فلز واسطه به عنصری گویند که زیرلایه d آن پر نشده‌است یا با ناقص بودن زیرلایه d خود می‌تواند کاتیون‌ها را افزایش دهد. با این تعریف، همه عنصرهای گروه ۳ تا ۱۱ در گروه فلزهای واسطه قرار می‌گیرند؛ ولی عنصرهای گروه ۱۲ (شامل روی، کادمیوم و جیوه) جزء فلزهای واسطه نیستند. بعضی شیمی‌دانان عقیده دارند که همه عنصرهای بلوک d (از جمله گروه ۱۲) در دسته فلزات واسطه هستند. در این حالت، عناصر گروه ۱۲ به عنوان حالت خاصی از عناصر واسطه در نظر گرفته می‌شوند که الکترون‌های زیرلایه d آن‌ها در پیوند شیمیایی شرکت نمی‌کنند.

    کشف تازه مبنی بر آن که جیوه می‌تواند از الکترون‌های زیرلایه d خود در تشکیل جیوه فلوئورید (HgF4) استفاده کند، بعضی مفسران را بر آن داشته که پیشنهاد دهند جیوه می‌تواند در گروه عناصر واسطه قرار گیرد. ولی بعضی دیگر معتقد هستند که امکان ساخته‌شدن این ماده تنها در شرایط بسیار غیرمعمول وجود دارد؛ بنابراین با هیچ تفسیری نمی‌توان جیوه را جزء فلزهای واسطه قرار داد.

    بعضی دیگر از شیمی‌دانان، عنصرهای گروه ۳ را از تعریف فلزهای واسطه خارج می‌کنند. دلیل آنان، این است که این عنصرها هیچ یونی با زیرلایه d ناقص ایجاد نمی‌کنند و ویژگی‌های شیمیایی فلزهای واسطه را ندارند.در این حالت، تنها عنصرهای گروه ۴ تا ۱۱ به عنوان فلز واسطه در نظر گرفته می‌شوند.





    آیوپاک:
    اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی (به انگلیسی: International Union of Pure and Applied Chemistry) که آیوپاک (به انگلیسی: IUPAC) کوتاه‌شدهٔ آن است، یک سازمان غیر دولتی است که در سال ۱۹۱۹ میلادی (سال 1298 ه‍.خ)، به‌دنبال نشست‌های بین‌المللیِ شیمی کاربردی به‌منظور ارتقای دانش شیمی پایه‌گذاری شد. اعضای این اتحادیه را انجمن‌های شیمی ملی تشکیل می‌دهند.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  6. Top | #6

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    لانتانید ها:
    لانتانیدها ۱۵ عنصر با عددهای اتمی ۵۷ تا ۷۱ در جدول تناوبی هستند. نام این دسته از عنصرها از فلز لانتان گرفته شده‌است. لانتانیدها فلزهایی براق هستند و واکنش‌پذیری شیمیایی قابل توجهی دارند.
    همهٔ لانتانیدها به جز اوتتیم، جزو بلوک اف هستند. لوتتیم جزو بلوک دی است اما خواص آن شبیه به چهارده لانتانید دیگر است.
    در این عناصر زیرلایهٔ ۴f در حال پرشدن است.

    آکتینید ها:
    ۱۵ عنصر فلزی از اکتینیم (با عدد اتمی ۸۹) تا لورنسیم (با عدد اتمی ۱۰۳) واقع در دورهٔ هفتم جدول تناوبی را اکتینیدها می‌گویند. این نام از نام عنصر اکتینیم گرفته شده‌است. خواص شیمیایی این عناصر شبیه به عنصراکتینیم است. همهٔ این عنصرها به جز لورنسیم جزو بلوک اف هستند. لورنسیم جزو بلوک دی است اما خواص شیمیایی‌اش مشابه با چهارده‌تای دیگر است. برعکس عنصرهای لانتانید، تنها سه عنصر اول این ردیف (توریم، پروتاکتینیوم و اورانیوم) در طبیعت یافت می‌شوند. از عنصر چهارم این سری به بعد که عنصرهای ترانس اورانیوم نام دارند، در طبیعت یافت نمی‌شوند و همگی رادیواکتیو هستند. در این عنصرها ساختار هسته نسبت به آرایش الکترونی از اهمیت کاربردی بیش تری برخوردار است. همه اکتینیدها هسته ناپایداری دارند، به این علت که ازجمله عنصر های پرتوزا به شمار می‌آیند. شاید مشهورترین اکتینید، اورانیوم باشد که از فروپاشی هسته آن انرژی لازم برای تولید برق در نیروگاه ها ، زیر دریایی‌ها و ناوهای هواپیمابر فراهم می‌شود.
    در این عناصر زیرلایهٔ ۵f در حال پرشدن می‌باشد.

    هالوژن:
    گروه هالوژن عناصر گروه ۱۷ (گروه ۷ اصلی) جدول تناوبی هستند یعنی: فلوئور (F)، کلر (Cl)، برم (Br)، ید (I) وآستاتین (At).
    هالوژن‌ها (به انگلیسی: Halogen) در حالت طبیعی خود مولکول های دواتمی هستند.
    واژهٔ هالوژن از زبان یونانی گرفته شده و به معنی نمک زا است.

    عدد های رومی:
    در سیستم عددنویسی رومی اعداد 1 تا 10 به شکل زیر است:

    I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X

    رومی‌های قدیم برای نوشتن عددها از 7 نماد اصلی با مقادیر زیر استفاده می کردند:

    ۱ = I
    ۵ = V
    ۱۰ = X
    ۵۰ = L
    ۱۰۰ = C
    ۵۰۰ = D
    ۱۰۰۰ = M

    آنها با پیروی از قانون‌هایی، با ترکیب این نمادها، نمادهای دیگری برای نمایش دیگر اعداد پدید آورده بودند. بعضی از این قانون‌های دستگاه عدد نویسی رومی، بدین شرح بوده است:
    -- هر نماد که در سمت راست نماد دیگر نوشته می‌شود، چنانچه مقدارش از آن نماد کمتر یا با آن مساوی باشد، ارزش آن نماد را زیاد می‌کند.

    III = ۱+۱+۱ = ۳
    XI = ۱۰+۱ = ۱۱
    VII = ۵+۱+۱ = ۷

    -- هر نمادی که در سمت چپ نماد دیگر نوشته می‌شود، چنانچه مقدارش از آن کمتر باشد، ارزش آن نماد را کم می‌کند.

    IV = ۵-۱ = ۴
    IX = ۱۰-۱ = ۹
    CD = ۵۰۰-۱۰۰ = ۴۰۰

    -- هرگاه نمادی بین دو نماد بزرگ‌تر از خود قرار گرفته باشد، ابتدا با نماد سمت راستش ترکیب می‌شود، یعنی از ارزش آن می‌کاهد و بعد، طبق قانون اوّل، تفاضل بر ارزش نماد دیگر اضافه می‌شود.

    XIV = (۵-۱)+۱۰ = ۱۴
    MCM = (۱۰۰۰-۱۰۰)+۱۰۰۰ = ۱۹۰۰

    برای اعداد بزرگ ( بزرگتر یا مساوی ۵,۰۰۰) در بالای هر نماد خطّی افقی قرار می‌گیرد که ارزش آن را ۱,۰۰۰ برابر می‌کند.
    مانند:

    و با قرار دادن دو خط در دو طرف عدد، ارزش آن ۱۰۰ برابر دیگر نیز افزایش می یافت:

    [​IMG]

    چنان که می‌بینید در دستگاه عدد نویسی رومی رقم صفر وجود نداشته و برای ترکیب نمادها از دو عمل جمع و تفریق استفاده می‌شده. محاسبات ضرب و تقسیم که امروزه با استفاده ار نمادهای دهدهی به راحتی انجام می‌گیرد، ریاضی دانان رومی ساعت‌ها وقت صرف به دست آوردن حاصل آنها می‌کردند. این دستگاه بیشتر از همهٔ دستگاه‌ها در برابر دستگاه جهانی عدد نویسی دهدهی امروزی (دستگاه عربی-هندی که توسعه یافتۀ خوارزمی و الکندی است) مقاومت کرد و برای پایداری خود تا قرن شانزدهم میلادی کوشید.
    امروزه کاربرد اعداد رومی بسیار کم است.

    فلزات واسطه داخلی:
    بلوک افبخشی از جدول تناوبی است که شامل عناصری می‌شود که زیر لایه اف آن‌ها در حال پر شدن باشد. به این عناصر فلزات واسطه داخلی نیز می‌گویند. عناصر دو دستهٔ لانتانید ها و آکتینید ها به جز لوتتیم و لورنسیم جزو بلوک اف هستند.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  7. Top | #7

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    فلز های قلیایی:
    فلزات قلیایی به عناصر گروه اول جدول تناوبی گفته می‌شود که شامل فلزهای لیتیم ،سدیم، پتاسیم، روبیدیم، سزیم و فرانسیم می‌باشد. هیدروژن گرچه در گروه اول قرار می‌گیرد ولی دارای خصوصیات متفاوتی نسبت به دیگر اعضای این گروه می‌باشد، لذا آن را در دسته فلزات قلیایی قرار نمی‌دهند. درگذشته انسان به این نکته پی بـرده که اگر خاکستر باقی‌مانده از سوختن چوب را با آب مخلوط کند، محلولی به دست می‌آید که می‌تواند چربی‌ها را در خود حل کند. آنها این محلول را قلیا نامیدند. امروزه می‌دانیم که در خاکستر چوب برخی از ترکیب‌های عنصرهای گروه اول جدول تناوبی وجود دارد ازاین رو عنصرهای این گروه را فلزهای قلیایی نامیدند.
    این عناصر بشدت با آب و هوا واکنش نشان می‌دهند و به همین علت آنها را در نفت یا پارافین نگهداری می‌کنند. این عناصر بترتیب تمایل واکنش پذیری -کمبود الکترون در لایه آخر- واکنش پذیری بیشتری را دارا هستند وبه همین ترتیب نرم‌تر می‌شوند، و به همین ترتیب واکنش پذیریشان هم بیشتر می‌شوند.

    گازهای نجیب:
    گازهای نجیب (یا گازهای کمیاب) که بی‌بو و بی‌رنگ هستند، به عنصرهای هلیوم، نئون، آرگون، کریپتون، زنون، رادون و اوگانسون گفته می‌شود که همه در دمای اتاق گازی هستند و در گروه A8 جدول مندلیف قرار دارند. به استثنای هلیوم، تمام گازهای نجیب دارای آرایش الکترونی خارجی ns2 np6 هستند که آرایش‌های بسیار پایدارند.
    تمامی این گازها تک اتمی هستند و به مقدار کم در اتمسفر یافت می‌شوند. (تنها حدود یک درصد حجم هوا را تشکیل می‌دهند). در بین گازهای نجیب، رادون عنصری رادیواکتیو و خطرناک است. گازهای نجیب بیشترین انرژی یونیزاسیون را داشته و الکترونگاتیویته آن‌ها بسیار کم و ناچیز است. این گازها نقطه ذوب پایینی دارند (هلیوم کمترین مقدار نقطه ذوب را دارد) و همگی در هوای اتاق به شکل گاز هستند.
    تا سال ۱۹۶۰ میلادی تصور می‌شد که این گازها به علت داشتن عدد اکسیداسیون برابر «صفر» بی اثر هستند و تمایل به تشکیل ترکیب ندارند. تمامی گازهای نجیب ماکزیمم تعداد الکترون را در لایه بیرونی (آخر) الکترونی خود دارا بوده (گاز هلیم ۲ و بقیه گازها ۸ الکترون) و تمایل اندکی به گرفتن یا از دست دادن الکترون دارند که همین خاصیت موجب پایداری آنها شده است. در مورد گازهای هلیوم، نئون و آرگون ترکیب شناخته شده‌ای ثبت نشده ولی کریپتون در واکنش با فلوئور تشکیل ماده جامد بی‌رنگی می‌دهد. زنون هم تشکیل ترکیبات زیادی با اکسیژن و فلوئور ایجاد می‌کند.
    تا سال ۱۹۶۲ میلادی تصور می‌رفت که این گازها در واقع از نظر فعالیت شیمیایی بی‌اثرند، ولی در آن سال مارلسین بارتلت با تهیهٔ ترکیبی به فرمول O2PtF6 (بلورهای قرمز نارنجی) و با توجه به اینکه انرژی یونش Xe , O2 بهم نزدیک است (حدود ۲۷۹ کیلوکالری بر مول) به فکر تهیه O2PtF6 افتاد و سرانجام آن را به صورت بلورهای زرد رنگ بدست آورد. به تدریج ترکیب‌های دیگری از Xe بدست آمد که بیشتر آن‌ها را می‌توان از XeF6 (که خود مانند سایر فلوئوریدهای زنون از ترکیب مستقیم در دمای قوس الکتریکی حاصل می‌شوند) بدست آورد. فرمول و ساختار برخی از این ترکیب‌ها در جدول زیر نشان داده شده است.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  8. Top | #8

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    اصل آفبا:
    اصل آفبا(به آلمانی Aufbau) (در زبان آلمانی Aufbau به معنی بنا کردن می‌باشد) درشیمی کوانتوم بیان گر روش و اساس پر شدن لایه‌های الکترونی دراوربیتال ها است. بر اساس این اصل در هنگام پر شدن لایه‌های اوربیتالی ابتدا الکترون در لایه‌های پایدار تر پایین قرار می‌گیرد و سپس لایه‌های با انرژی بالاتر پر خواهد شد. این اصل نخستین بار توسط ولفگانگ پاولی مطرح شد.

    شیمی کوانتومی:
    شیمی کوانتومی رشته ای از شیمی است که تمرکز اولیه آن بر روی کاربرد مکانیک کوانتومی در مدلهای فیزیکی و آزمایش های سیستمهای شیمیایی می باشد.

    لایه الکترونی:
    لایه الکترونی در علم شیمی اصطلاحی برای تعریف مدار یا مدارهایی در اطراف هسته اتم است که الکترون ها در حوزهٔ آن، در اطراف هستهٔ اتم، در نظر گرفته می‌شوند. نزدیک‌ترین لایه به هسته، لایه نخست، دومین لایه، لایه دوم و به همین صورت تا لایه هفتم، می‌توان برای تعداد لایه‌ها متصور بود.
    هر لایه، به تعداد ثابتی می‌تواند الکترون را در خود جای دهد. لایه نخست توانایی جای دادن حداکثر دو الکترون و لایه دوم تا حداکثر هشت الکترون را در خود جای می‌دهد. تعداد الکترون‌ها در لایه‌های بعدی، از طریق رابـ ـطه ۲n۲ معین می‌شوند. در این رابـ ـطه، n نمایانگر عدد لایه الکترونی است.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  9. Top | #9

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    عنصر شماره یک"هیدروژن"​

    نماد شیمیایی: H
    گروه: 1
    دوره: 1
    بلوک: S
    جنس: گاز
    رنگ: بی رنگ
    آرایش الکترونی: 1s۱
    بیشترین ایزوتوپ: پروتیوم ۱H​

    هیدروژن یا آبزا با نماد شیمیایی H نام یک عنصر شیمیایی در جدول تناوبی با عدد اتمی 1 است است. وزن اتمی این عنصر ۱٫۰۰۷۹۴ u است. هیدروژن سبک‌ترین عنصر در جهان است و بیش از دیگر عنصرها می‌توان آن را به صورت آزاد در طبیعت پیدا کرد. می‌توان گفت نزدیک به ۷۵٪ از جرم جهان از هیدروژن ساخته شده‌است.برخی جرم‌های آسمانی مانند کوتوله سفید و یا ستاره های نوترونی از حالت پلاسما هیدروژن ساخته شده‌اند؛ ولی در طبیعت روی زمین به سختی می‌توان تک اتم هیدروژن را پیدا کرد.
    عنصر هیدروژن با بیشتر عنصرها می‌تواند ترکیب شود و می‌توان آن را در آب، تمامی ترکیب‌های آلی و موجودات زنده پیدا کرد. این عنصر در واکنش های اسیدی و قلیایی در بسیاری واکنش‌ها با داد و ستد پروتون میان مادهٔ حل شدنی و حلال نقش مهمی از خود نشان می‌دهد.
    گاز هیدروژن (با نماد H۲) نخستین بار در سدهٔ ۱۸ میلادی به صورت آزمایشگاهی از واکنش اسیدهای قوی با فلزهایی مانند روی بدست آمد. هنری کاوندیش نخستین کسی بود که دریافت گاز هیدروژن برای خود، یک مادهٔ جداگانه‌است. و از سوختن آن آب پدید می‌آید. دلیل نامگذاری هیدروژن هم همین ویژگی آن است به معنی آب‌ساز در زبان یونانی. در شرایط استاندارد دما و فشار (دما 0درجه سیلسیوس وفشار 1اتمسفر) هیدروژن عنصری است بی‌رنگ، بی‌بو، بی مزه ، نافلز، غیرسمّی یک ظرفیتی، گازی دو اتمی، بسیار آتش‌گیر و با فرمول شیمیایی H۲.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

  10. Top | #10

    تاریخ عضویت
    آذر-۱۳۹۷
    شماره عضویت
    650
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    1.22
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    84
    تشکر
    24
    0 تشکر در 0 پست
    حالت من
    Khoshhal
    ویژگی عنصر اول (هیدروژن)​

    پیدایش
    هیدروژن فراوانترین عنصر در جهان است، بطوریکه 75% جرم مواد طبیعی از این عنصر ساخته شده و بیش از 90% اتم‌های تشکیل دهنده آنها اتم‌های هیدروژن است. این عنصر به مقدار زیاد و به‌وفور در ستارگان و سیارات غولهای گازی یافت می‌شود. به نسبت فراوانی زیاد آن در جاهای دیگر ، هیدروژن در اتمسفر زمین بسیار رقیق است (1ppm برحسب حجم). متعارف‌ترین منبع برای این عنصر در زمین آب است که از دو قسمت هیدروژن و یک قسمت اکسیژن (H2O) ساخته شده است.
    منابع دیگر عبارتند از بیشترین اشکال مواد آلی که در اندام تمام موجودات زنده شناخته شده وجود دارند، زغال ، سوخت فسیلی و گاز طبیعی. متان ( CH4 ) که یکی از محصولات فرعی فساد ترکیبات آلی است که اهمیت منابع آن رو به افزایش است. هیدروژن از چندین راه مختلف بدست می‌آید، عبور بخار از روی کربن داغ ، تجزیه هیدروکربن بوسیله حرارت ، واکنش هیدروکسید سدیم یا پتانسیم برآلومینیوم ،الکترولیز آب یا از جابجائی آن در اسیدها توسط فلزات خاص.

    ترکیبات
    هیدروژن سبک‌ترین گازها با اکثر عناصر ترکیب شده و ترکیبات مختلف را بوجود می‌آورد. هیدروژن دارای عدد الکترو نگاتیویته 2.2 است، پس هیدروژن هنگامی ترکیبات را می‌سازد که عناصر غیر فلزی‌تر و عناصر فلزی‌تری وجود داشته باشند. در این حالت (غیر فلزی) تشکیل دهنده‌ها هیدریدها نامیده می‌شوند که هیدروژن یا بصورت یونهای H- یا بصورت حل شده در عنصر دیگر وجود خواهد داشت (مانند هیدرید پالادیوم). در حالت دوم (ترکیب با فلز) هیدروژن تمایل برای تشکیل پیوند کووالانسی دارد، چون یونهای H+ بصورت یک اتم عـریـان فاقد الکترون در می‌آیند، بنابراین تمایل شدیدی به جذب الکترونها به سمت خود دارند. هر دوی اینها تولید اسید می‌کنند، لذا حتی در یک محلول اسیدی می‌توان یونهایی مثل +H3O را دید که گویی پروتونها به جایی محکم به چیزی چسبیده‌اند.
    هیدروژن با اکسیژن ترکیب شده ، تولید آب می‌کند، H2O که در این واکنش مقدار زیادی انرژی را بصورتی آزاد می‌کند که باعث انفجار در هوا می‌شود و یا به اکسید دوتریوم یا D2O که معمولا کربن ترکیبات گسترده ای را بوجود می آورد. بخاطر ارتباط این ترکیبات با چیزهای زنده ، این ترکیبات را ترکیبات آلی می‌نامند و به مطالعه خصوصیات این ترکیبات ، شیمی آلی گفته می‌شود.
    یکی ازبهترین هدایایی که میتوانید به کسی بدهید،
    این است که بخاطر اینکه بخشی اززندگی شماست،
    از او تشکر کنید !

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •